Blijven zoeken naar wat wél kan

Leestijd 3 minuten
18 augustus 2026

Annemie en Paul leerden elkaar kennen bij het rolstoeltennis. Annemie zat op dat moment tijdelijk in een rolstoel vanwege problemen met haar knie. Na het tennissen bleven ze vaak nog uren samen kletsen.

Annemies moeder zag blijkbaar al snel wat er speelde en meldde hen aan voor All You Need Is Love. In 1993 stond Robert ten Brink voor de deur. “Zodoende zijn we nooit meer uit elkaar geweest.” Inmiddels zijn Annemie en Paul bijna 33 jaar samen en tien jaar getrouwd.
Paul heeft vanaf zijn geboorte een erfelijke progressieve spierziekte. Toch staat hun leven niet alleen in het teken van zorg. Ze gaan samen op pad, reizen en delen hun leven met zes honden. “Voor veel mensen klinkt mantelzorg als een last die je mee moet dragen. Zo voelt het voor mij niet”, vertelt Annemie. “Ik vind het normaal dat je voor elkaar zorgt.”

Met zes honden op pad
Hun leven draait niet alleen om de zorg voor Paul. Ze wandelen, gaan samen op vakantie en nemen hun zes honden het liefst mee. “In de bus en weg”, zegt Paul.
“We hebben in de loop van de tijd zelf allerlei hulpmiddelen aangeschaft, zodat we een gewoon sociaal leven kunnen leiden”, vertelt Annemie. Zo hebben ze een aangepaste bus en nemen ze een mobiele tillift mee als ze een dag weggaan. “Als Paul nog had kunnen lopen, denk ik niet dat we veel andere dingen hadden gedaan. We waren dan waarschijnlijk ook op vakantie gegaan en eropuit getrokken.”

Je moet het gewoon vragen
“Als we op vakantie gaan, zoeken we een plek die geschikt is voor Paul en waar onze zes honden mee mogen. Dan bellen of mailen we gewoon, leggen we uit wat we nodig hebben en vragen we wat er mogelijk is. Vaak kan er veel meer dan je in eerste instantie denkt.”
Zo vonden Annemie en Paul een hotel met volledig aangepaste kamers waar ook alle zes de honden welkom waren. Voor een vakantie aan de Moezel keek Annemie op Airbnb. “Ik had zelf nooit gedacht om op die site te kijken. Toen dacht ik: ik ga gewoon eens kijken. En dan kom je toch wat tegen. Dat had ik niet verwacht.”
Hun ervaring is simpel, maar waardevol: ga er niet te snel van uit dat iets niet kan. Door te bellen, je situatie uit te leggen en de vraag te stellen, kan er ineens een deur opengaan.

Opkomen voor wat nodig is
Ook bij het regelen van hulpmiddelen heeft Annemie geleerd om voor hun belangen op te komen. “Vroeger durfde ik wat minder mijn mond open te doen. Dat is nu wel anders. Als een hulpmiddel zijn benen vervangt, moet het gewoon goed werken. Daar kom ik voor op.” Paul vraagt zelf ook gemakkelijk om hulp als iets niet lukt. “Daar ben ik niet verlegen voor.”

Hun boodschap is duidelijk: weet wat je nodig hebt, durf erom te vragen en laat je niet zomaar afschepen.

Weten waar je terechtkunt
Annemie en Paul staan ingeschreven bij Steunpunt Mantelzorg Zuid. Op dit moment maken ze niet veel gebruik van de ondersteuning. Wel vinden ze het fijn om informatie te ontvangen over wat er wordt georganiseerd. “Het is goed om te weten dat we er terechtkunnen als dat nodig is.”
Tot slot heeft Annemie nog een boodschap voor andere mensen die voor iemand zorgen: “Als mantelzorger kom je veel onmogelijkheden tegen. Je loopt soms tegen een muur. Maar probeer verder te kijken tot je mogelijkheden vindt om dingen op te lossen.”

Paul sluit af op zijn eigen manier: “De zon schijnt niet alleen in huis, maar ook daarbuiten.”