Vrijwilligerswerk hoeft niet groot of ingewikkeld te zijn

Leestijd: 3 minuten
28 augustus 2026

Joyce Wetzels houdt van puzzelen. Niet per se met een doos op tafel, maar met de verhalen van mensen. Waar komt bepaald gedrag vandaan? Waarom raakt iets iemand zo? En wat helpt diegene verder?
“Ik ben meer van de wiskunde, qua brein”, vertelt ze. “Ik ben vrij analytisch ingesteld en vind het machtig interessant om de puzzelstukjes bij elkaar te leggen. Maar wel samen met iemand. Wat voor mij werkt, is voor een ander misschien niet de oplossing.”

Joyce is opgeleid als gedragswetenschapper en psychosociaal therapeut. Door chronische gezondheidsklachten kan ze niet meer structureel werken. “Maar ik wil heel graag een bijdrage blijven leveren aan de maatschappij. En het liefst op een manier die past binnen wat ik kan.”
Die mogelijkheid vond ze onder andere bij de rouw- en verliesgroep in Meerssen, die ze inmiddels bijna twee jaar begeleidt. De groep ontstond vanuit een mantelzorggroep van Steunpunt Mantelzorg Zuid. Toen partners van enkele deelnemers overleden, bleek er behoefte te zijn om ook daarna bij elkaar te blijven komen. De groep was pas een paar maanden bezig toen Joyce de begeleiding overnam.

Niet te veel therapeut zijn
Iedere derde dinsdag van de maand komen de deelnemers anderhalf uur bij elkaar. Een vast programma is er niet. “Ik heb in het begin gevraagd of ze graag rond bepaalde thema’s wilden werken. Maar ze zeiden: gewoon wat ter tafel komt.”
De middag begint meestal met de vraag hoe het met iedereen gaat. Daarna ontstaat het gesprek vanzelf. Joyce zorgt er vooral voor dat iedereen aan bod komt. “Je hebt soms mensen die blijven praten. Heel logisch, want die zitten vol verdriet en verhalen. Maar het is natuurlijk wel fijn als iedereen de ruimte krijgt.”

In het begin moest ze daarin haar eigen rol zoeken. “Als therapeut ben ik gewend om dieper op bepaalde dingen in te gaan. Ik moest me dus een beetje inhouden. Het is vooral de groep van de mensen zelf.”
Waar haar kennis over rouw iets kan toevoegen, zet ze die wel in. Joyce verloor zelf niet haar partner, maar kent rouw door het verlies van haar gezondheid. “Rouw zit op heel veel gebieden. Het kan gaan om een overlijden, maar ook om gezondheid, een scheiding of iets anders wat wegvalt.”

Nooit maar één waarheid
Joyce kijkt van nature graag naar de verschillende kanten van een verhaal. “Ik ben nooit een zwart-witdenker geweest. Er is niet één waarheid. Er zijn verschillende perspectieven en ik vind het interessant om die bij elkaar te brengen.”
Naast de rouw- en verliesgroep bezoekt ze als vrijwilliger ouderen in het woonzorgcomplex Ulestaete van Envida. Ook daar probeert ze te begrijpen wat er achter bepaald gedrag zit. “Als mensen weten waar iets vandaan komt, is het nog niet meteen opgelost. Maar als je het begrijpt, kun je er vaak wel milder naar kijken.”

Vrijwilligerswerk doet Joyce al sinds ze jong was. Ze begon als begeleider bij het kindervakantiewerk en werkte later onder andere als maatschappelijk begeleider bij VluchtelingenWerk. Voor haar hoeft vrijwilligerswerk niet groot of ingewikkeld te zijn. “Je kunt met iemand boodschappen gaan doen of een kop koffie drinken. Je kunt ook een keer een kop soep naar de buurvrouw brengen. Het hoeft maar iets heel kleins te zijn.”

Een dikke 10 voor het Steunpunt
Over Steunpunt Mantelzorg Zuid hoeft Joyce niet lang na te denken. “Voor vrijwilligers vind ik het een geweldige organisatie. Ik kan het Steunpunt echt een dikke 10 geven.”
Ze weet uit ervaring hoeveel verschil de mensen binnen een organisatie maken. Bij het Steunpunt voelt ze zich gezien en gewaardeerd. “Je doet vrijwilligerswerk natuurlijk niet voor een kerstpakket. Je doet het omdat je iets voor iemand wilt betekenen. Maar het is wel heel fijn als je inzet ook door de organisatie wordt gezien. Daar zijn ze bij het Steunpunt echt heel erg goed in.”